Przez trzy listopadowe dni w parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy i św. Piotra Rybaka w Gdyni gościły relikwie św. Gerarda Majelli. Przy relikwiach modlono się nieprzerwanie.
We wtorek, 3 listopada 2026 roku, relikwiarz do kościoła wnieśli studenci Uniwersytetu Morskiego w Gdyni, ubrani w mundury. W mieście ludzi morza trudno o bardziej naturalny gest powitania. Ten morski akcent wiąże się również z działalnością duszpasterstwa Ludzi Morza „Stella Maris”, które ma siedzibę w parafii i któremu przewodzi o. Edward Pracz z miejscowej wspólnoty redemptorystów.
Na Gerarda czekali parafianie i gdyńscy redemptoryści z przełożonym i proboszczem, o. Andrzejem Krygerem. Przed kościołem ustawiła się asysta ze świecami, krzyżem i kadzielnicą. Dzieci niosły kwiaty, a małżonkowie kosz na prośby i podziękowania oraz lampkę oliwną. Odczytano fragment Drugiej Księgi Samuela o Dawidzie, który z radością prowadzi Arkę Pańską do swojego miasta. W procesji śpiewano litanię do św. Gerarda. Gdy relikwiarz stanął w prezbiterium, o. Kryger okadził go. Dzieci złożyły przy nim bukiet, a małżonkowie lampkę i kosz.
Uroczystości otworzyła Msza św. w intencji owoców peregrynacji oraz Bożego błogosławieństwa dla wszystkich, którzy w niej uczestniczyli, i dla ich rodzin. Przewodniczył jej o. Kryger.
Zachwyt nad Bogiem
Kazanie rozpoczynające peregrynację wygłosił o. Władysław Bodziony, jeden z trzech kustoszy relikwii. Mówił o zachwycie Gerarda nad Bogiem i pięknem Jezusa.
Ten zachwyt widać w całym życiu świętego. Gerard urodził się 6 kwietnia 1726 roku w Muro Lucano, w ubogiej rodzinie. Po śmierci ojca uczył się krawiectwa, żeby pomóc matce. Znał głód, ale nie stał się zgorzkniały. Kiedy pytano go, dlaczego rozdaje własny posiłek, odpowiadał, że Bóg troszczy się o każdego człowieka.
Miłość do Jezusa kształtowała jego codzienne wybory. Kapucyni odrzucili go z powodu słabego zdrowia. Gdy poznał redemptorystów, zostawił rodzinie kartkę: „Nie szukajcie mnie. Idę zostać świętym”. Długie godziny spędzał przed Najświętszym Sakramentem. Bracia zobaczyli go kiedyś klęczącego przed krzyżem, ze łzami w oczach. Zapytany o powód, odpowiedział: „Jak można tak mało kochać Jezusa, który oddał za nas wszystko?”.
Ten zachwyt przeszedł też próbę. Gdy Gerarda fałszywie oskarżono o ciężki grzech, odsunięto go od Komunii świętej. Milczał, nie bronił się i nie obwiniał nikogo. Jego postawa pozostaje świadectwem zaufania Bogu w doświadczeniu krzywdy. Przed śmiercią kazał napisać na drzwiach swojego pokoju: „Tu spełnia się wola Boża”. Miał wtedy 29 lat.
Wieczorem odbyło się nabożeństwo światła z ośmioma błogosławieństwami. Przy każdym zapalano kolejną świecę i stawiano ją obok relikwiarza. Każdemu błogosławieństwu towarzyszyło przypomnienie wydarzeń z życia Gerarda: o jego ubóstwie, łzach nad grzesznikami, milczeniu wobec oskarżeń, głodzie świętości, miłosierdziu wobec głodnych, modlitwie, pojednaniu i chorobie.
Środa: patron dobrej spowiedzi
Środa zaczęła się nowenną do św. Gerarda i Mszą św. W południe wierni modlili się przed relikwiami. Wieczorem Mszę św. sprawowano z udziałem osób konsekrowanych, które przybyły licznie.
Wieczorne nabożeństwo uzdrowienia połączono z liturgią pokutną i możliwością przystąpienia do spowiedzi. W liturgii uczestniczyli także kapłani posługujący w konfesjonałach. Modlitwę śpiewem wspierały wspólnoty neokatechumenalne działające w parafii. Gerard, choć sam nie był kapłanem, jest czczony jako patron dobrej spowiedzi.
Kościół był otwarty dla każdego. Ludzie przychodzili licznie i modlili się długo, zarówno wspólnie, jak i w ciszy. Relikwie świętego nigdy nie pozostawały bez modlitwy. Przybywali parafianie, mieszkańcy Trójmiasta i ludzie z różnych zakątków Polski. Przyjeżdżały też zorganizowane pielgrzymki wspólnot parafialnych razem z duszpasterzami. W uroczystościach uczestniczyła cała wspólnota redemptorystów z Gdyni.
Czwartek: namaszczenie chorych
Czwartkowy poranek należał do chorych. Podczas Mszy św. o 8.00 udzielano sakramentu namaszczenia chorych. Gerard sam wiele wycierpiał z powodu słabego zdrowia, które niemal zamknęło mu drogę do zakonu. Chorzy mają w nim kogoś, kto ich rozumie.
Podziękowanie i białe róże
Mszy św. dziękczynnej na zakończenie peregrynacji przewodniczył proboszcz i przełożony wspólnoty zakonnej, o. Andrzej Kryger. Homilię wygłosił o. Marek Krzyżkowski. W jej trakcie trzeci z kustoszy, br. Krzysztof Makowski, podzielił się świadectwem radości i szczęścia, jakie odnajduje w powołaniu brata zakonnego redemptorysty.
Po Komunii świętej zgromadzeni zaśpiewali Te Deum, pieśń dziękczynną Bogu. Wierni przyjęli uroczyste błogosławieństwo, z którym związana była możliwość uzyskania odpustu zupełnego.
Na zakończenie redemptoryści z Gdyni złożyli przy relikwiarzu po jednej białej róży. Dziękowali mu za odwiedziny, a Bogu za dar redemptorystowskiego powołania. Odśpiewali zakonną pieśń „Tyś czysta, tyś święta”, którą znają z seminarium duchownego, i oddali się w opiekę Matki Bożej. Z Gdyni relikwie udają się do Elbląga. Gerard wyjeżdża, ale zostajemy my. Tak jak on możemy być żywym komentarzem Ewangelii dla ludzi, którzy Boga jeszcze nie poznali, a do Kościoła mają daleko.
Co zostaje w Gdyni
Owocem peregrynacji będzie stała nowenna do św. Gerarda we wtorki po Mszy św. wieczornej. Podczas niej będą odczytywane prośby i podziękowania, które wierni mogą składać w specjalnej skrzynce przy figurze świętego w kościele parafialnym.
Każdego 16. dnia miesiąca spotyka się Grupa św. Gerarda. Jej uczestnicy odkrywają duchowość patrona, a należeć do niej może każdy chętny. Opiekunem duchowym grupy jest o. Dariusz Drążek CSsR.
Poznaj Gerarda
Nie trzeba mierzyć się z trudną sprawą, by zainteresować się życiem młodego brata zakonnego, który po trzystu latach wciąż przyciąga ludzi. Gerard, przyzywany jako patron trudnych spraw, uczy nadziei i zaufania Bogu także wtedy, gdy nie widać rozwiązania. Warto sięgnąć po jego biografię, a potem po żywoty innych świętych. Byli to ludzie z konkretnych miast, z biedą, chorobą i strachem, którzy mimo to poszli za Chrystusem.
Kolejne miejsca peregrynacji znajdziesz na stronie gerard.redemptor.pl.
Fotorelacja z 3 dnia peregrynacji:



























































































































































